W historiografii stawiano już pytanie, jakie wyobrażenia o swojej władzy mieli wystawcy przywileju, najwyżsi dostojnicy zakonu niemieckiego. Np. zwrócono uwagę na wpływ pojęć wywodzących się z prawa rzymskiego. W związku z zagadnieniem regaliów analizowano miejsce przywileju chełmińskiego w systemie źródeł prawa. W dotychczasowych badaniach przywileju chełmińskiego niewiele uwagi poświęcono oddziaływaniu prawa kanonicznego na jego tekst, mimo że jego wystawcą była wspólnota religijna. Powstaje pytanie, czy i w jakim zakresie normy tego prawa były uwzględniane przez zakon jako podmiot władzy. Istotnym pytaniem badawczym jest także w jakim stopniu w przywileju uwzględniono charyzmę religijną zakonu jako źródło jego władzy. Wiadomo, że elementy tej charyzmy były w 13 wieku obecne w języku kancelaryjnym, którym posługiwał się zakon jako podmiot władzy. Te zagadnienia znajdują się w centrum naszych badań.