Chronicon Livoniae napisana przez Henryka z Liwonii jest uznawana przez historyków za najważniejsze źródło pisane dla historii wczesnych misji katolickich i krucjat na ziemiach wzdłuż wschodniego wybrzeża Bałtyku na przełomie XII i XIII wieku. W referacie szczególna uwaga zostanie zwrócona na wydarzenia opisane w księdze III, czyli na chrystianizację Liwonii w latach 1199-1208 najpierw przez duchowieństwo niemieckie, a następnie przez kawalerów mieczowych przy wsparciu kolonistów niemieckich. Sięgano wtedy zarówno po pokojowe metody (za pośrednictwem żywego słowa, głoszonego bezpośrednio lub dzięki tłumaczom), jak i wojenne (atak, podstępy, branie jeńców i zakładników). Warto zwrócić uwagę na interesującą, zanotowaną przez Henryka Łotysza, próbę wykorzystania sztuki teatralnej dla umocnienia w wierze nawracanych Liwów. W wystąpieniu zostaną poruszone także kwestie terminologii, której przełożenie na język polski stanowiło wyzwanie dla tłumacza.