Kazimierz Jagiellończyk przed swą śmiercią zalecił swym polskim poddanym na króla swojego syna Jana Olbrachta. Tron Jagiellonów w Polsce był jednak elekcyjny. Do udziału w wyborze nowego władcy rada koronna zaprosiła również wielkiego mistrza Zakonu Krzyżackiego Johanna von Tiefen, ponieważ w myśl warunków II pokoju toruńskiego z 1466 r. wielki mistrz był "księciem i doradcą króla i Królestwa". Własny list do mistrza napisała również królowa - wdowa Elżbieta, zachęcając go do poparcia Jana Olbrachta. Królewicz miał bowiem konkurentów do tronu. Zwierzchnik Zakonu udał się na elekcję, zawrócił jednak z drogi, formalnie wymawiając się chorobą. W rzeczywistości jednak otrzymał informacje o konfliktach w łonie dynastii, w które nie chciał się angażować. Konsekwencją były jego późniejsze nienajlepsze relacje z królem Janem Olbrachtem. Elekcja 1492 r. to jedyne tego rodzaju wydarzenie, w którym miał partycypować wielki mistrz jako władca zależny od Polski.