Tak podczas panowania na Żmudzi w latach 1400 -1401 i 1405-1409 Krzyżacy mieli problemy z przesyłanymi im ze Żmudzi zakładnikami. Zwłaszcza podczas lat 1406-1408 był to jeden z poważnych krzyżackich problemów we władaniu Żmudzią. Złe traktowanie przetrzymywanych na terenie państwa krzyżackiego w Prusach synów bojarów żmudzkich (jako zakładników), powodowało że Żmudzini zaczęli się wzbraniać przed oddawaniem kolejnych zakładników na wymianę. Był to jeden z ważnych powodów zaogniania się relacji krzyżacko-żmudzkich i wybuchu II powstania żmudzkiego. W konsekwencji odebranie zakonowi krzyżackiemu Żmudzi doprowadziło do gwałtownego zaognienia się stosunków między zakonem krzyżackim a Polską i Litwą, i następnie przyczyną wybuchu "wielkiej wojny" 1409-1411.