Koronacja królewska Rogera II w 1130 r. była aktem zapoczątkowującym istnienie Królestwa Sycylii. Władca rozpoczął wówczas tworzenie podstaw ideowych swej władzy. Znajdują one odbicie w tytulaturze stosowanej w wystawianych przez niego dokumentach. Początkowy okres panowania jest szczególnie obfity pod względem formuł stosowanych w dyplomach królewskich : wydaje się, że Roger (czy też jego kancelaria) poszukiwał wówczas sposobów określenia podstaw swej władzy. Na szczególną uwagę zasługuje zwrot christianorum adiutor et clipeus stosowany w przez króla w pierwszych latach panowania. Pojawia się także formuła dewocyjna używana wówczas niemal wyłącznie przez cesarzy: divina favente clementia, a także tytuł rex semper augustus. Określenia te mogą sugerować, że Roger II czerpał podstawy ideowe swej władzy nie tylko ze wzorców bizantyjskich lecz, że mógł się inspirować wzorcami ideowymi Cesarstwa na zachodzie.
Celem referatu jest przedstawienie formowania się tytulatury królów Sycylii w pierwszych latach istnienia państwa. Jak sądzę, pozwala ona zrozumieć podstawy legitymizacji swej władzy przez Rogera, a także do pewnego stopnia odzwierciedla i pomaga zrozumieć rzeczywistość polityczną w której powstało nowe państwo.